Πολιτισμοί χωρίς πάνες & "επικοινωνία της αφόδευσης" ( elimination communication (EC))

Έχετε σκεφτεί πώς  εκπαιδεύονταν τα μωρά για την τουαλέτα στις ημέρες πριν από τις πάνες; Ή πώς αυτά εκπαιδεύονται ως σήμερα σε κοινωνίες που δε χρησιμοποιούν πάνες; Υπάρχει μια αυξανόμενη κοινότητα των μητέρων που χρησιμοποιούν την "βρεφική κατάρτηση τουαλέτας" (infant potty training (IPT)) με τα μωρά τους, μια μέθοδο παρόμοια με εκείνην που οι μητέρες σε όλο τον κόσμο χειρίζονται το ζήτημα της αφόδευσης των βρεφών για αιώνες.Η μέθοδος IPT μπορεί να λειτουργήσει τόσο με τα βρέφη όσο & με τα παιδιά που έχουν περπατήσει, προς την κατεύθηνση που είναι κοινά γνωστή ως "εκπαίδευση τουαλέτας". Η ιδανική εποχή για να ξεκινήσουμε είναι μεταξύ της γέννησης  & μέχρι το παιδί να αρχίσει να αποκτά κινητικότητα (δηλαδή τριγύρω στους 6 μήνες). Αλλά μπορούμε επίσης να ξεκινήσουμε και με ένα μεγαλύτερο νήπιο, τροποποιόντας κάποιες απ τις τακτικές αυτές στα μέτρα του.

Δεν υπάρχει κανένας αγγλικός όρος που να περιγράφει κατάλληλα την "βρεφική κατάρτηση τουαλέτας" συνολικά, δεδομένου ότι (α) ένα βρέφος δεν μπορεί να καθίσει στο γιο-γιο και (β) η όλη διαδικασία είναι περισσότερο ομαδική συνεργασία (με το μωρό μας) και εποικοινωνία, παρά πραγματική κατάρτιση. Με άλλα λόγια, η μέθοδος IPT έχει πραγματικά να κάνει με την επικοινωνία και την ανταπόκριση. Έχει λίγα κοινά με αυτό που καλούμε κανονικά «εκπαίδευση.» Η επικοινωνία είναι το κλειδί στη σύνδεση με το μωρό μας για τις ανάγκες του, και μερικοί χρησιμοποιούν τον όρο "επικοινωνία της αφόδευσης" (elimination communication (EC)) για να αναφερθούν στα βρέφη.

Ίσως το πιο μοναδικό χαρακτηριστικό αυτής της μεθόδου είναι ότι οι γονείς ξεκινούν με το μωρό πριν αυτό να μπορεί να καθίσει. Αντί να ξεκινούν την κλασική εκπαίδευση τουαλέτας όταν το παιδί κάνει τα πρώτα του βήματα, οι γονείς μπορούν να σκεφτούν αυτήν την εναλλακτική κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ώστε να ξεκινήσουν στις πρώτες εβδομάδες/ μήνες της ζωής του μωρού τους.

Πάνες? Ή μήπως υπάρχει κι άλλος τρόπος?

Τα βορειοαμερικανικά (& ευρωπαϊκά) μέσα ενημέρωσης και ο λαϊκός πολιτισμός είναι διαποτισμένοι από εικόνες, κείμενα και τη λαϊκή φρόνηση στην αναπόφευκτη χρήση της πάνας στα μωρά. Πραγματικά πολύ λίγη συζήτηση γίνεται για την ανάγκη για κανονικότητα στα μωρά & στα μικρά παιδιά . Αυτή η πολιτιστική αντίληψη υποστηρίζεται συνεχώς από τις διαφημίσεις, από συμβούλους γονέων & συμβουλές υγείας από τους επαγγελματίες όπως οι γιατροί, νοσοκόμες, μαίες και από την καθημερινή συζήτηση μεταξύ των γονέων στα κέντρα απασχόλησης παιδιών, στα παιδικά γήπεδα, και τους παιδικούς σταθμούς. Υπάρχουν αστείες ιστορίες με πάνες, χαριτωμένες ιστορίες για την εκπαίδευση της τουαλέτας, καθώς επίσης και ανέκδοτα για το πώς να αλλάξουν τις πάνες αποτελεσματικότερα. Υπάρχουν μυριάδες προϊόντων που δίνουν στους γονείς μια «επιλογή» στην προσέγγισή τους. Πραγματικά δεν υπάρχει κανένα θέμα για το μωρό σας. Και θεωρήται σχεδόν παράλογος όποιος τολμήσει να σκεφτεί διαφορετικά.

Μπουκοτάζ στη Nestle

Αυτή η σελίδα αναφέρεται στο μποϊκοτάρισμα της Nestlé, τους λόγους που το επιβάλλουν και τους διαφορετικούς τρόπους που μπορείτε να το υποστηρίξετε. 

Όπως η UNICEF έχει πει:

Οι «πρακτικές μάρκετινγκ που υπονομεύουν το θηλασμό είναι ενδεχομένως επικίνδυνες οπουδήποτε ακολουθούνται: στον αναπτυσσόμενο κόσμο, το cWho υπολογίζει ότι περίπου 1.5 εκατομμύριο παιδιά πεθαίνουν κάθε έτος επειδή δεν θηλάζονται επαρκώς. Αυτά τα γεγονότα είναι γνωστά.»

Αν και η Nestlé αμφισβητεί τα γεγονότα. 

Μάγδα Γκέρμπερ

«Ελεύθερο σχολείο» για μωρά

Magda Gerber παιδαγωγός για βρέφη

Παρατηρώντας τα παιδιά κατανοείτε τις ανάγκες τους

Το 1968 η Magda Gerber ειδική παιδαγωγός για βρέφη και πολύ μικρά παιδιά δημιούργησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα στο Dubnoff School στην Καλιφόρνια. Ηταν η αρχή ενός επαναστατικού συστήματος προσέγγισης και φροντίδας βρεφών, το λεγόμενο RIE (Resources for Infant Educarers/Προτάσεις για όσους φροντίζουν βρέφη) που εξελίχθηκε σε ένα είδος «ελεύθερου σχολείου» για τις μικρές ηλικίες. Η Μάγδα Γκέρμπερ διηύθυνε για πολλά χρόνια το Κέντρο RIE όπου γονείς και μωρά «δούλευαν» μαζί της, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, έδωσε σεμινάρια και έγραψε πολλά βιβλία που μέχρι και σήμερα πρωτοστατούν στη «βρεφική» εκπαίδευση.

«Η επιθυμία μου είναι να βοηθήσω τους γονείς και όσους δουλεύουν με μωρά και μικρά παιδιά να τα καταλαβαίνουν καλύτερα. Θα ήθελα να τους ευαισθητοποιήσω έτσι ώστε να βρίσκονται στο ίδιο “μήκος κύματος”. Σε αυτή την ηλικία αναπτύσσεται η εμπιστοσύνη, η αντοχή, η αισιοδοξία. Ο στόχος μου είναι να μάθω στους γονείς να φέρονται στα παιδιά τους με σεβασμό από την ώρα που θα γεννηθούν. Παρατηρώντας τα προσεκτικά θα μπορέσουν να κατανοήσουν τις ανάγκες τους, μοναδικές σε κάθε παιδί. Ενθαρρύνω τους γονείς να χαλαρώσουν και να απολαύσουν τι κάνει το μωρό τους ακόμα και όταν ξαπλώνει ήρεμο στο κρεβάτι του».

Αυτή η γεμάτη σεβασμό προσέγγιση διαφέρει από τις περισσότερες θεωρίες για την ανατροφή των παιδιών επειδή είναι βασισμένη στην απλή πρόταση του να παρατηρεί κανείς το παιδί του.

Σε μια εποχή όπου κυκλοφορούν πολλές απόψεις περί ανατροφής, το σύστημα RIE βασίζεται στη λογική ότι όλα τα παιχνίδια και αντικείμενα που κυκλοφορούν στην αγορά με σκοπό να βοηθήσουν το παιδί (να περπατήσει, να μιλήσει κ.λπ.) δεν έχουν καμία σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του. Στο best seller βιβλίο της Μάγδα Γκέρμπερ «Your self-confident baby. How to encourage your child’s natural abilities from the very start» θα βρείτε πολλές εναλλακτικές ιδέες, όσοι έχετε μωρά ή παιδιά έως 4 ετών. Για όλα όσα μπορεί να σας απασχολήσουν, όπως για παράδειγμα η ηλικία των νευρικών κρίσεων (temper tantrums).

Ακούστε την πρόταση της Γκέρμπερ. «Η νευρική κρίση είναι μια διέξοδος όταν τα αισθήματα του παιδιού έχουν φτάσει στα άκρα για κάποιο λόγο. Κλαίει, χτυπιέται και συνήθως καταλήγει στο πάτωμα. Η κρίση αυτή απλά εκφράζει τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα και στο μυαλό ενός μικρού παιδιού και είναι μέρος μιας φυσιολογικής συμπεριφοράς στη συγκεκριμένη ηλικία. Μεγαλώνει, μαθαίνει, αγωνίζεται να προσαρμοστεί σε έναν προκλητικό κόσμο που του προκαλεί σύγχυση. Μου θυμίζει τον μύθο του Ανταίου, γιου της Μητέρας Γης. Ηταν πολύ δυνατός, όχι όμως ανίκητος. Οταν ήρθε αντιμέτωπος με έναν πολεμιστή που τον έριξε κάτω, ο Ανταίος άντλησε δύναμη από τη μητέρα του τη Γη και ξανασηκώθηκε. Οταν βλέπω παιδιά σε αυτή την κατάσταση λέω: “Αυτή είναι η ιστορία του Ανταίου». Εσείς δεν αισθανθήκατε ποτέ ότι θα θέλατε να πέσετε στο πάτωμα και να χτυπηθείτε; Ισως ο κόσμος μας να ήταν καλύτερος εάν όλοι το κάναμε αυτό...».
(από την εφημερίδα "Καθημερινή", 18/07/09)

Μαρία Μοντεσσόρι

"Μην περιμένετε να έρθει ο καινούργιος άνθρωπος αν δεν έρθει το καινούργιο παιδί"

"Κανένας μας δεν ήταν πάντα ενήλικος, ήταν το παιδί που έχτισε την προσωπικότητά μας. Πριν γίνουμε το σημαντικό και αναγνωρισμένο μέλος της κοινωνίας που είμαστε τώρα, είχαμε μια άλλη προσωπικότητα, πολύ διαφορετική και μυστηριώδη, αλλά κανένας δε τη λογάριαζε και δε τη σεβόταν. Δυστυχώς, δεν αξιοποιήθηκαν σωστά εκείνα τα πρώτα χρόνια της διάπλασης. Μόνο όταν αναγνωρίσουμε το θαυμαστό τρόπο με τον οποίο το παιδί δημιουργεί τον άνθρωπο, θα καταλάβουμε ότι κρατάμε στα χέρια μας το μυστικό για τη διαμόρφωση μιας καλύτερης ανθρωπότητας" 

Μ. ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙ